سلامی به گرمی آفتاب دیر اومدم ولی با دست پر امدم ببینید نظر یادتون نره

دوستون دارم   آرشام

به روی برگ زندگی دو خط زرد می کشم
و چشم عاشق تورا گریه کرد می کشم
تو رفتی و بدون تو کسی نگفت باخودش
که من بد.ن چشم تو چقدر درد می کشم

آهاي
كسي هست دستي سردلتنگي هايم بكشد

امشب ميخواهم به دالان تنهايي ام بيايي
امشب مي خواهم كهكشان دردهايم را رصد كني
ميخواهم ببيني چطور هنوز در پرده عشاق نديدنت را مي نوازم

ميخواهم امشب
اين طفل معصوم_دلم را مي گويم_به خوابي ساده كه لبخند محو تو در آن است دعوت كني


بودن وماندن را من صرف مي كنم ورفتن را تو
سوختن وساختن را من هزار بار مشق ميكنم
خط زدنش با تو باشد
امان از دستش كه امانم را بريده

تعبيرهاي قشنگي شنيده ام
شايد من هم روزي بتوانم كمي خلاق باشم
واز تو تصويري بسازم

امشب دربدر دنبال كسي هستم
ميخواهم كمي با هم از تو بگوييم

آهاي كسي هست؟............

شادي هايم از آن تو...

لبخند آسانترينشان است روان ميشود بازي اش كرد دروغ نه به سادگي كه چشمهايي در كار است محبت به اندازه دلي كه داري ميشود با كمي تمرين نقش قشنگي از آب دربيايد ...گريه وقتي نخواهي كه باشد... برنده تمام نقش اولهاست تمام بهترين ها به كارگرداني روزگار به تماشاگري عزيزاني كه نميخواهي برنجند به بازيگري دلي كه..........

دلم برای کسی تنگ است

دلم برای کسی تنگ است

که بود

با من و پیوسته نیز بی من بود

کسی که با من نیست

کسی که بی من ماند ...

کسی که ....

دلم برای کسی تنگ بود

که بیاید و به هر رفتنی پایان دهد

دلم برای کسی تنگ است

که

 آمد و

         رفت و

                   پایان داد

من نیز دوستت دارم

مانند مجنون که لیلا را دوست دارد

مانند ماهی  که دریا را دوست دارد

مانند شاعری که شعرش را دوست دارد

مانند بلبلی که صدایش را دوست دارد

به خدا قسم

من هم تو را دوست دارم

و

بی تو بدون را

برای با تو بودن دوست دارم

دوست دارم با تو بودن را

رویای وصال ،

دوست دارم مسافر شدن را

با خیال تو شاعر شدن را

لحظه های نفس گیر غربت

با تو در کوچه عابر شدن را

شمع من باش من دوست دارم مثل پروانه

زائر شدن را

همسفر باش با من

با تو دوست دارم مسافر شدن را

با من باش زیرا

دوست دارم با تو بودن را

دنبال نگاهها نرو چون مي تونن گولت بزنن، دنبال دارايي نرو چون كم كم افول مي كنه ، دنبال كسي باش كه باعث بشه لبخند بزني چون فقط با يك لبخند ميشه يه روز تيره رو روشن كرد ، كسي رو پيدا كن كه تو رو شاد كنه.

ای عشق ای قرار من ای عشق ای بهار من درياب درياب

تويی شور و قرار من تويی مهر و بهار من درياب درياب

در سر دارم  عاشقی در دل نور عاشقی درياب درياب

بی تابم بهار من در يادت قرار من درياب درياب

امشب ای بهار من بازا به ديار من درياب درياب

امشب تو به ياد من امشب من به ياد تو درياب درياب

امشب بوسه ميزنم امشب عشوه ميزنی درياب درياب

امشب عشوه های تو امشب هديهای من درياب درياب

عشق است هديه دلم غم بود هديه دلت درياب درياب

آخر هديه دلم غم بودت دچار من درياب درياب

اگر از خواب نپریدی توی خواب خدارو دیدی
یه جوری بژرس ازش که دلامون چرا اسیره

باز که چشماتو نبستی ببینم باز که نشستی
میدونم یه جوری هستی که دلت از همه سیره

اما بهتر بدونی طبق اصل مهربونی
دل واسه عاشق نبودن راه نداره ناگزیره

چشمای تعو شده خسته بغض آرزوت شکسته
اما باز تو فکر اینی اگه من رو نپذیره

بهتره بیدار بشینی اون و توی خواب ببینی
واسه دیوونه بودن عزیزم همیشه دیره

خوش به حال بعضی مردم که شدن تو زندگی گم
التماس سرخ سیبا پیششون چقدر حقیره

نه به فکر عطر یاسن نه به فکر التماسن
خنده داره واسشون که دل ما یه جایی گیره

چی بگم شبم تموم شد ندیدم اون و حروم شد
کاش می دونست یکی اینجا بد جوری واسش می میره

کاش بودی یه قطره بارون واسه واسه طرح نامه هامون
به دل همیشه دریات که از کسی که تو کویره

یه نفر بازم کنار پنجره س
                     یه نفر عجیب دلش شور می زنه
                                          یکی ام با تیرای داغ نگاه
                                                               دو تا چشم و داره از دور می زنه

یه نفر داغ دلش تازه شده
                     دلخوشیش یه عکس یادگاریه
                                          یکی با غم می نویسه رو دلش
                                                               ای خدا،عجب چه رزگاریه

یه نفر خیری ندیده از حالا
                     پس پناه می بره به گزشته هاش
                                          یکی ام شاعره تا خسته می شه
                                                               زود می ره سراغ دست نوشته هاش

یه نفر خط می کشه درو آرزوهاش
                     سند عشقش و باطل می کنه
                                          یه نفر هرچی تو زندگیش داره
                                                               وقت تازه موندن دل می کنه

یکی هست که خواب تو چشماش نمی یاد
                     شاید علتش غم خستگیه
                                          علت بی خوابی یکی دیگه
                                                               گم شدن تو دشت سر گشتگیه

یکی از بس که نشسته پشت در
                     پر غربت شده و بی حوصله س
                                          یکی ام داره به محبوبش می گه
                                                               چقدر بین من و تو فاصله س

یکی دائم گلدونا رو آب می ده
                     یکی چشم ر اشکش به دره
                                          یکی داره خودش و گول می زنه
                                                               کخ می یاد حتمآ بازم تو سفره

یکی چشماش و گذاشته روی هم
                     یکی زلفاش و ریشون می کنه
                                          یکی داره توی رویاهای دور
                                                               مشکل عشقش وآسون می کنه

یکی آروم با خودش حرف می زنه
                     دلت اومد من و تنها بذاری؟
                                          دلت اومد چمدون دلم و
                                                               تو فرود گاه دلت جا بذاری؟

یه نفر دستاشو برده آسمون
                     از خدا چیزی تقاضا می کنه
                                          یه نفر واسه کسی که نمی یاد
                                                               دره خونش و داره وا می کنه

رشته عشق من و تو کاش مثل یه باد باک بود
اون موقع عاشقیمون هم تو تموم دنیا تک بود

چی می شه که گلدونامون پر بود از گلای پونه
به هوا ی چیدن اون نمی رفت کسی ز خونه

چی می شه خواب من و تو به حقیقت بشه تعبیر
چی می سه جدایی هارو نذاریم به پای تقدیر

نکنه خدا نکرده کسی از ما بی وفا شه
بشینه دعا کنه که کاش از او نیکی جدا شه

نکنه بین دلا و حرف ها مون فاصله باشه
نکنه دلا همیشه سرد و بی حوصله باشه

رسم که چی بنویسن واسه آخرای نامه؟
راستی تو موافقی که من بازم بدم ادامه؟

عزیزم یه چیز دیگه مهربونی ها چه ریزن
اونا که دوست ندارن چقدر واست عزیزن

خوب دیگه سپردمت من به دست خدای گلدون
خوب مواظب خودت باش بخدا سرده زمستون

کاشکی دنیا واسه یک شب،واسه یک شب ماله من بود
نگاه کردن به هر کسی بجز من قد غن بود

شنیدم......

شنیدم می خوای بری باز من و تنها بذاری
هرچی که یاد و خاطره ست پشت دلت جا بذاری

شنیدم گفتی نگاهش واسه چشمام عادیه
هر چیزی حدی داره محبتاش زیادیه

شنیدم یه مدتی می خوای ازم دوری کنی
اینه رسمش که با این دیوونه اینگجوری کنی

شنیدم همین روزا بازم می خوای بری سفر
بسلات!عزیزم اما همینجوری بی خبر

شنیدم خسته شدی از بازیای سر نوشت
نکنه اینبا دیکه بی من می خوای بری بهشت

شنیدم گفتی که سر نوشتمون دست خداست
اما تو خوب می دونی حسابت از همه جداست

شنیدم گفتی باید برم سراغ زندگیم
حرف تو یعنی بسوزم تو غم آوارگیم

شنیدم گفتی با اینکه خیلی چیز یادم داده
نمی دونم از چی شده از چشم من افتاده

شاید تموم ای شنید نیها شایعه ست
از تو اما نمی پرسم گفته باشی فاجعه است

فدای اونکه......

برای عاشقی دیره ولی باز دست تقدیره
تا دستامون نره بالا جایی بارون نمی گیره

دلی که دادمش دستت دیگه از زندگی سیره
نیومد وقتی ام اومد فقط گفت که داره می ره

نگفتم من خدا حافظ آخه قلبم هنوز گیره
بدون این قلب دیوونه دیگه محتاج زنجیره

بمون این زخم بدتر کن عجیب محتاج شمشیره
بریزم اشکام و شاید آخه این آخرین تیره

نگی تو اونی که رفته و خودش غرق تقصیره
فدای اون که تو خوابم من و تحویل نمی گیره

چرا باید؟

همیشه عکس نازت روبرویم

نگاه تو دلیل جستجویم

چرا باد تمام حرمتها را

بدون تو به تصویرت بگویم

سلام سلام به تمام دوستانم آخرین ۲شنبه سال اومدم وبلاگ پرواز عشق آپ کنم و برم

دلم تنگ میشه ولی نگران نباشید من هفته ی دیگه هر کجا باشم بازم آپ میکنم

بزار از سالی براتون بگم که داره نفسای آخرشو می کشه از سالی که برای من هم خوبی داشت

هم بدی

ولی من با تمام بدیهاش دوستش دارم چرا که خدا چیزی به من هدیه کرد که هیچ گاه فکرشم نمی کردم

کسی داد که عاشقانه عاشقشم

براتون سالی پر از نشاط  و سالی خوب آرزو می کنم

موفق باشید  پیشاپیش عید ۸۷ رو به تمام دوستانم تبریک می گویم

خدا کند

دلی کنار پنجره نشسته زار می زند
و دیده ام شبی مرا کنار می زند

غروب ها که می شود خیال چشمای تو
تورا دوباره در دل شکسته جار می زند

یکی نگاه می کند یکی گناه می کند
یکی سکوت می کند یکی هوار می زند

و عشق درد مشترک میان ماست با همه
کسی که شعر گفته یا کسی که تار می زند

دست مثل بازی گذشته های شاعری
که جای سنگ و گل به دوستش انار می زند

خدا کند به وعده اش وفا کند که گفته بود
شبی مرا به جرم عشق خویش دار میزند

پیش بینی

خود را همان نیلوفری که تو بچینی می کنم

اهل تبسم نیستم چون نازنینی می کنم

من می نشینم با تو و تنها صبوری می کنم

یک روز عاشق می شوی من پیش بینی می کنم

اولش فکر نمی کردم که دلم رو برده باشه

اولش فکر نمی کردم که دلم رو برده باشه
یا دلم گول چشای روشنش رو خورده باشه

اما نه گذشت و دیدم دل من دیوونه تر شد
به تو گفتم و دلت از قصه ی من با خبر شد

آخ که چه لذتی داره نازه چشماتو کشیدن
رفتن یه راه دشوار واسه هرگز نرسیدن

می دونم دوسم نداری  مثل روزای گذشته
من خودم خوندم تو چشمات یه کسی اینو نوشته

میدونم فرقی نداره واست عاشق بودن من
میدونم واست یکی شد٬بودنو نبودن من

اما روح من یه دریاست پر از موج و طلاطم
ساحلش تویی و موجاش خنجرای حرف مردم

آخ که چه لذتی داره نازه چشماتو کشیدن
رفتن یه راه دشوار واسه هرگز نرسیدن

تمام می شود

برای چشمای عاشق تو نامه پست می کنم

هنیشه آن تبسمی که میل توست می کنم

غم شکستن من و تو هم تمام می شود

تو فکر راه را نکن خودم درست می کنم

پایان سال ۸۶

 خدا نگهدار

 تا سال جدید راهی نیست

ما هستیم که .........

ای علت قشنگی رویاو خواب من
تنها دلیل گل شدن اضطراب من

ای راه حل ساده جبران تشنگی
فواره گاه قشنگ تو آب من

رفتی چقدر ساده دل آسمون شکست
در عکس مهربان تو در کنج قاب من


باران چقدر حرف تورا گوش می کند
می بارد آنقدر که نیایی به خواب من


گر چه نگاه عاشق تو هیچ کم نکرد
از اوج دل ندادن تو یا عذاب من


اما دل شکسته من باز هم نوشت
صد آفرین به چشم تو و انتخاب من 

آنجا نمی ماند

به من او گفت فردا می رود اینجا نمی ماند
و پرسیدم دلم و او گفت:  نه تنها نمی ماند

به او گفتم که چشمان تو جادو کرده این دل را
و گفت این چشم ها که نا ابد که زیبا نمی ماند

به او گفتم دل دریایی ام قربانی چشمت
ولی او گفت این دل دائمآ دریا نمی ماند

به او گفتم که کم دارد تورا رویای کمرنگم
و پاسخ داد او در عصر ما رویا نمی ماند

به او گفتم که هر شب بی نگاه تو شب یلداست
ولی او گفت او کمی که بگذرد یلدا نمی ماند

به او گفتم قبولم کن که رسوایت شوم او گفت
کسی که عشق را شرطی کند رسوا نمی ماند

و حق با اوست عاشق شو همین و هرچه یاد اباد
چرا که در مسیر عاشقی اما نمی ماند

خدایا خط بکش بر دفتر این زندگی اما
به من مهلت بده تا بشنوم آنجا نمی ماند

 غصه نخور مسافر اینجا ما همه غریبیم

از دیدن نور ماه یه عمر بی نصیبیم

فرقی نداره بی تو بهارمون با پاییز

نمی بینی که شعرام همه شدن غم انگیز

غصه نخور مسافر اونجا هوا که بد نیست

اینجا ولی آسمون باریدنم بلد نیست

غصه نخور مسافر فدای قلب تنگت

فدای برق ناز اون چشمای قشنگت

غصه نخور مسافر تلخه هوای دوری

من که خودم می دونم که نو چقدر صبوری

غصه نخور مسافر بازم می آی به زودی

مارو بگو چه کردیم از وقتی تو نبودی

غصه نخور مسافر غصه اثر نداره

از دل تو می دونم هیچکس خبر نداره

غصه نخور مسافر رفتیم تو ماه اسفند

بهار تو بر می گردی چیزی نمونده بخند

غصه نخور مسافر همیشه اینطوری نیست

همیشه که عزیزم راهت به این دوری نیست

غصه نخور مسافر تولد دوباره

غصه نخور مسافر ٬غصه نخور ستاره

غصه نخور مسافر غصه کار گلا نیس

سفر یه امتحانه به جون تو بلا نیس

غصه نخور مسافر تو خود آسمونی

در آرزوی روزی که بیایی و بمونی

من زمین را می ستایم٬زیرا تو بر آن پا می گذاری

من آسمان را می ستایم٬زیرا تو به آن می نگری

من ماه و اختر را می ستایم٬زیرا تو با سر انگشتانت هر شب نوازششان می دهی

من فلک٬آب٬هوا٬خاک را می ستایم٬زیرا همه در خدمت توست

و من تورا می ستایم زیرا خدمتی هستی بر من خدمتکار بر آن که خدمت کردنش خدمتی است بر بشر

خیلی سخته باشی انگار نباشی٬دیگه فری واسه من نداشته باشی٬

خیلی سخته توی قلب سرد و سنگت دیگه جایی واسه من نذاشته باشی٬

خیلی سخت تورو داشتن بی تو بودن سهم من نبود از این عشق خنده ی

رغیبمو دیدن٬خیلی سخته مهربونم با بدی های تو ساختن هنوزم واسم

عزیزه زندگیرو با تو باختن٬سخته برای یک مرد بودن از رو احساس باشه و این

بودنش انگاری نه انگار٬عشقی که تارو پودش عطر تن غریبست نمیشه جون

بگیره باید بمیر و بس٬خیلی سخته تو رو داشتن بی تو بودن سهم من نبود از

این عشق خنده ی رغیبو دیدن٬خیلی سخته مهربونم با بدی های تو ساختن

هنوزم واسم عزیزه زندگیرو با تو باختن

همراه اگر شتاب کند همره تو نیست               دل در کسی مبند که دل بسته ی تو نیست

آه نمی دانستم که اگر شرم نگاهم ره نگاه میداشتم هیچوقت گرفتار سیمای تو نمی شدم.

آه نمی دانستم که وقتی گرفتار سیمای تو شدم عاشقت خواهم شد.

آه نمی دانستم که اگر عاشقت شوم دیگر راهی برای آسودگی نیست و من عاشق خواهم ماند.

آه نمی دانستم که اگر آسوده نباشم زندگی برایم جهنم خواهد شد.

آه نمی دانستم که اگر زندگیم جهنم خواهد شد باید لهشت را ار تو گدایی کنم.

و آه نمی دانستم گدا نواز خوبی نیستی.

ای بیچاره ی از من جدا..... تو چگونه خواهی دریافت که به پوچی دل بسته ای.تو به حباب

روی آب دل بسته ای٬نه به درختی که استوار روی زمین تکیه گاهی برای تو باشد.

تو به نابودی٬به پستی دل بسته ای نه به عشق و روح و مستی.تو به کبوتر مهاجر دل بسته

ای نه به پرنده ی قفس دلت.آری قفس.....زیرا هیچ جای برای من در دلت نیست جز قفسی

که سالهاست خاک خواهد خورد و تو حتی نیم نگاهی نخواهی کرد به او٬زیرا تمام سالها به

پرواز آن پرنده کخ از پنجره ی قلبت دیده خواهد شد می نگری٬به پرواز او که خیلی راحدت

ترکت خواهد کرد و پیش تو نخواهد ماند زیرا عشق نو را به عشق پاک ترجیح خواهد داد.تو

بدان که اگر تورا تنها بگذارد من تنهایت نخواهم گذاشت و تا آنجا که جان  دارم در قفس قلبت

خاک خواهم خورد زیرا خاک خوردن در قلبت نیز نعمتی است برای که عاشقانه تورو می

پرستد.

پروانه سوخت٬شمع فرو مرد.شب گزشت                  ای وای من که قصه ی دل نا تمام ماند